Trójglicerydy (triglicerydy) – normy, przyczyny zaburzeń, jak obniżyć poziom?

Trójglicerydy występujące w zbyt wysokim stężeniu powodują negatywne skutki zdrowotne dwutorowo: umiarkowanie podwyższone latami zwiększają ryzyko sercowo-naczyniowe, a bardzo wysokie grożą ostrym zapaleniem trzustki. Wysokie stężenie trójglicerydów nie powoduje żadnych objawów, zazwyczaj zostaje rozpoznane przypadkowo w lipidogramie. Trójglicerydy bywają mylone z cholesterolem. Sprawdź, jak czytać wynik, co go podnosi i co realnie pomaga obniżyć.

---

Trójglicerydy – podsumowanie artykułu

• Czym są trójglicerydy i czym różnią się od cholesterolu? To lipidy stanowiące główną formę zapasu energii – 1 g tłuszczu dostarcza ok. 9 kcal. Zbudowane są z glicerolu i trzech kwasów tłuszczowych, a we krwi krążą w lipoproteinach. Pochodzą z diety oraz z produkcji w wątrobie przy nadmiarze energii, zwłaszcza cukrów prostych i fruktozy. Cholesterol bezpośrednio napędza miażdżycę, natomiast podwyższone trójglicerydy są przede wszystkim markerem zaburzeń metabolicznych.
• Jakie są normy i jak przygotować się do badania? Zgodnie z wytycznymi ESC/EAS i rekomendacjami PTDL/PTL 2024 stężenie pożądane to poniżej 100 mg/dl (1,1 mmol/l). Zakres 100–150 mg/dl to hipertriglicerydemia graniczna, 150–500 mg/dl umiarkowana, 500–880 mg/dl ciężka, a powyżej 880 mg/dl bardzo ciężka. Lipidogram można wykonać także bez ścisłego bycia na czczo, jednak wynik zawyża obfity tłusty posiłek oraz alkohol – warto odstawić go na 2–3 dni przed badaniem.
• Skąd biorą się podwyższone trójglicerydy i czym grożą? Najczęstszą przyczyną jest styl życia: otyłość brzuszna, nadmiar energii z cukrów prostych i alkoholu oraz niska aktywność fizyczna. Do przyczyn wtórnych należą niekontrolowana cukrzyca typu 2 z insulinoopornością, niedoczynność tarczycy i choroby nerek, a także niektóre leki. Umiarkowane podwyższenie zwiększa ryzyko miażdżycy, zawału i udaru, a po przekroczeniu ok. 900 mg/dl gwałtownie rośnie ryzyko ostrego zapalenia trzustki.
• Jak obniżyć poziom trójglicerydów i kiedy potrzebne są leki? Podstawą jest dieta śródziemnomorska z ograniczeniem cukrów prostych, węglowodanów rafinowanych i alkoholu, co najmniej 150 minut umiarkowanego wysiłku tygodniowo oraz redukcja 5–10% masy ciała u osób z nadwagą. Kwasy omega-3 (EPA i DHA) obniżają stężenie o 20–30%, ale w dawkach leczniczych 2–4 g na dobę. W farmakoterapii stosuje się statyny, fibraty przy ochronie trzustki oraz icosapent etylu w wybranych grupach wysokiego ryzyka.

---

Z tego artykułu dowiesz się:

• Czym są trójglicerydy?
• Normy trójglicerydów – jak interpretować wynik?
• Badanie trójglicerydów – jak się przygotować i kiedy wykonać?
• Podwyższone trójglicerydy we krwi
• Czym grożą podwyższone trójglicerydy?
• Jak obniżyć poziom trójglicerydów?
• Farmakoterapia – kiedy konieczne są leki?
• Trójglicerydy – najczęściej zadawane pytania

Czym są trójglicerydy?

Trójglicerydy (triglicerydy, TG) to lipidy, czyli tłuszcze. Są główną i najbardziej wydajną formą zapasu energii w organizmie – 1 g tłuszczu dostarcza około 9 kcal, a 1 g węglowodanów około 4 kcal. Ponieważ nie rozpuszczają się w wodzie, krążą we krwi w cząstkach zwanych lipoproteinami.

Trójglicerydy jako podstawowa forma magazynowania tłuszczu w organizmie

Pojedyncza cząsteczka triglicerydu zbudowana jest z jednej cząsteczki glicerolu i trzech cząsteczek kwasów tłuszczowych – stąd nazwa. Gdy zjadamy więcej kalorii, niż zużywamy, nadmiar energii zostaje przekształcony w tłuszcze i odłożony jako zapas trójglicerydów w organizmie.

Ich największym magazynem jest tkanka tłuszczowa. Podczas zapotrzebowania energetycznego triglicerydy ulegają rozpadowi, a do krwi uwalniane są głównie wolne kwasy tłuszczowe i glicerol.

Skąd biorą się trójglicerydy we krwi?

Istnieją dwa główne źródła trójglicerydów:

• dieta – tłuszcze z posiłku wchłaniają się w jelicie i trafiają do krwi, dlatego po tłustym daniu ich stężenie rośnie na kilka godzin;
• produkcja w wątrobie z nadmiaru energii, zwłaszcza z cukrów prostych. Szczególne znaczenie ma nadmiar fruktozy, przetwarzanej w wątrobie w sposób nasilający syntezę tłuszczów.

Trójglicerydy a cholesterol – kluczowe różnice, które warto znać

Triglicerydy i cholesterol to różne substancje, choć obie są lipidami i krążą we krwi w lipoproteinach. Pierwsze są materiałem energetycznym, a drugi buduje błony komórkowe i jest substratem hormonów oraz kwasów żółciowych.

Za bezpośrednią przyczynę miażdżycy uznaje się cząsteczki zawierające białko apoB – głównie LDL, ale też remnanty (pozostałości cząsteczek bogatych w triglicerydy). 

Różnica w gospodarce lipidowej jest jednak wyraźniejsza:

• nadmiar cholesterolu bezpośrednio wpływa na rozwój miażdżycy;
• nadmiar triglicerydów jest raczej markerem zaburzeń metabolicznych oraz utrzymującego się ryzyka sercowo-naczyniowego.

Trójglicerydy jako element lipidogramu

Triglicerydy są jednym z elementów lipidogramu, czyli profilu lipidowego – zestawu obejmującego również cholesterol całkowity, LDL i HDL. Analiza wszystkich tych parametrów pozwala ocenić, czy podwyższony wynik triglicerydów to izolowany problem, czy element bardziej złożonej dyslipidemii. Widać to na przykładzie skojarzenia wysokich triglicerydów z niskim cholesterolem HDL, które bywa jednym z pierwszych śladów zaburzeń metabolicznych.

Normy trójglicerydów – jak interpretować wynik?

Interpretacja wyniku zależy od wieku, chorób towarzyszących oraz pozostałych czynników ryzyka. Ta sama wartość może znaczyć co innego u zdrowej młodej osoby i u pacjenta po zawale.

Norma trójglicerydów u osób dorosłych

Przez lata za granicę prawidłowego stężenia trójglicerydów u dorosłych przyjmowano wartość poniżej 150 mg/dl (1,7 mmol/l) i próg ten wciąż jest powszechnie stosowany. 

Najnowsze wytyczne przyjmują jednak ostrzejsze kryterium:

• za optymalne uznają stężenie poniżej 100 mg/dl (1,1 mmol/l);
• zakres 100-150 mg/dl określają już jako graniczny – nie jest jeszcze powodem do niepokoju, ale sygnałem, by zadbać o styl życia;
• wartości powyżej 150 mg/dl mogą wymagać leczenia.

Są to progi umowne – 149 mg/dl nie jest „idealne”, a 151 mg/dl od razu chorobowe. Pojedynczej liczby nie interpretuje się w oderwaniu od pozostałych parametrów i stanu zdrowia.

Kategorie podwyższonych trójglicerydów według wytycznych ESC/EAS

Zgodnie z wytycznymi ESC/EAS, przyjętymi także w polskich rekomendacjach PTDL/PTL 2024, za pożądane uznaje się stężenie trójglicerydów na czczo poniżej 100 mg/dl (1,1 mmol/l).

Wyższe wartości dzieli się na kilka stopni:

• 100-150 mg/dl (1,1–1,7 mmol/l) – hipertriglicerydemia graniczna;
• 150-500 mg/dl (1,7–5,7 mmol/l) – hipertriglicerydemia umiarkowana;
• 500-880 mg/dl (5,7–10,0 mmol/l) – hipertriglicerydemia ciężka;
• powyżej 880 mg/dl (10,0 mmol/l) – hipertriglicerydemia bardzo ciężka.

W niższych zakresach głównym celem leczenia jest zmniejszenie ryzyka sercowo-naczyniowego. Przy wartościach ciężkich i bardzo ciężkich (od 500 mg/dl, a zwłaszcza powyżej 880 mg/dl / 10 mmol/l) na pierwszy plan wysuwa się zapobieganie ostremu zapaleniu trzustki.

Trójglicerydy u dzieci i kobiet w ciąży

• U dzieci obowiązują niższe wartości niż u dorosłych, a ich ocena zależy od wieku. Rozpoznanie dyslipidemii u dziecka należy do pediatry.
• U kobiet w ciąży stężenie trójglicerydów fizjologicznie rośnie, zwłaszcza w trzecim trymestrze. Umiarkowany wzrost jest więc spodziewany i nie oznacza choroby. Znaczne przekroczenia norm wymagają jednak kontroli.

Co naprawdę oznacza „graniczny” wynik trójglicerydów?

Wynik z zakresu granicznego (100–150 mg/dl), tylko nieco przekraczający wartość optymalną, rzadko oznacza chorobę wymagającą leków. Najczęściej jest sygnałem, że dieta, masa ciała, aktywność fizyczna lub ilość spożywanego alkoholu mogą wymagać korekty. Dlatego granicznego rezultatu zwykle nie traktuje się jak rozpoznania, lecz jako powód do powtórzenia badania i dokonania zmian w stylu życia.

Badanie trójglicerydów – jak się przygotować i kiedy wykonać?

Oznaczenie stężenia trójglicerydów wykonuje się z próbki krwi żylnej. Kilka prostych zasad pozwala uniknąć wyniku fałszywie zawyżonego.

Lipidogram jako podstawowe badanie profilaktyczne

Badanie poziomu trójglicerydów (jako część lipidogramu), jest jednym z podstawowych badań profilaktycznych u dorosłych. Pozwala wcześnie wychwycić zaburzenia, które przez lata zwiększają ryzyko chorób sercowo-naczyniowych.

Czy trzeba być na czczo? Aktualne stanowisko ESC

Przez lata standardem było pobranie krwi po 12 godzinach bez jedzenia. Zgodnie z aktualnym stanowiskiem ESC lipidogram teoretycznie można w wielu sytuacjach wykonać bez ścisłego bycia na czczo – wyniki „nie na czczo” dobrze przewidują ryzyko chorób serca i naczyń krwionośnych.

Wyjątkiem jest bardzo wysokie stężenie trójglicerydów (orientacyjnie powyżej 350–440 mg/dl, czyli 4–5 mmol/l) oraz dokładne monitorowanie leczenia czy diagnostyka podłoża genetycznego – wtedy zaleca się badanie na czczo. Ale ponieważ zazwyczaj nie wiadomo jaki będzie wynik, oraz wyjątkowo rzadko pobiera się krew tylko po to, aby zbadać stężenie samych trójglicerydów, zaś zdecydowana większość badań laboratoryjnych wymaga pobrania krwi na czczo – takie warunki pobrania krwi należy traktować jako standardowe i uniwersalne.

Co może zafałszować wynik?

Na stężenie trójglicerydów wpływa dieta i tryb życia w ostatnich dniach przed badaniem. Obfity, tłusty posiłek tuż przed badaniem zawyża wynik. Podobnie działa alkohol – nawet jednorazowo spożyty dzień wcześniej potrafi znacząco podnieść stężenie. Aby wynik był miarodajny, na 2–3 dni przed badaniem warto zachować typowy tryb życia, odstawić alkohol.

Jak często badać triglicerydy profilaktycznie?

Częstość zależy od wieku, wcześniejszych wyników i czynników ryzyka. U zdrowych dorosłych z prawidłowym lipidogramem badanie powtarza się zwykle co kilka lat. U osób z cukrzycą, nadwagą, nadciśnieniem, obciążonym wywiadem rodzinnym lub po nieprawidłowych wynikach kontrole są częstsze.

Podwyższone stężenie trójglicerydów we krwi – przyczyny i objawy

Podwyższony poziom trójglicerydów najczęściej nie jest odrębną chorobą, lecz skutkiem stylu życia, współistniejącego schorzenia, leków, rzadziej uwarunkowań wrodzonych.

Najczęstsze przyczyny związane ze stylem życia

W większości przypadków za podwyższone stężenie trójglicerydów odpowiada styl życia. Główną rolę odgrywają:

• otyłość, zwłaszcza brzuszna;
• nadmiar energii w diecie (szczególnie z cukrów prostych i alkoholu);
• niska aktywność fizyczna.

Czynniki te zwykle występują razem i potęgują wzajemnie swój wpływ, dlatego u wielu osób sama zmiana stylu życia potrafi znormalizować wynik bez leczenia farmakologicznego.

Wtórne przyczyny medyczne – cukrzyca, niedoczynność tarczycy, choroby nerek

Stężenie trójglicerydów bywa podwyższone w przebiegu różnych chorób – mówimy wtedy o przyczynach wtórnych m.in.:

• niekontrolowana cukrzyca typu 2 i związana z nią insulinooporność, która nasila produkcję tłuszczów w wątrobie;
• niedoczynność tarczycy;
• niektóre choroby nerek (zespół nerczycowy, przewlekła niewydolność nerek). 

Skuteczna terapia choroby podstawowej obniża stężenie triglicerydów.

Leki mogące podwyższać poziom trójglicerydów

Stosowanie niektórych leków może podnosić stężenie trójglicerydów (działanie niepożądane). Dotyczy to m.in.:

• glikokortykosteroidów;
• estrogenów doustnych (część preparatów antykoncepcyjnych i terapii hormonalnej);
• retinoidów;
• niektórych leków moczopędnych;
• wybranych preparatów beta-adrenolitycznych.

Decyzję o zmianie stosowanego leku podejmuje lekarz, oceniając ryzyko i korzyści.

Rodzinna hipertriglicerydemia – kiedy podejrzewać podłoże genetyczne?

Czasem za wysokie stężenie triglicerydów odpowiadają predyspozycje genetyczne. Podejrzewane są, gdy stężenia są bardzo wysokie, pojawiają się u młodych, szczupłych osób, nawracają mimo zdrowego trybu życia lub gdy podobne problemy albo epizody zapalenia trzustki występowały w rodzinie.

Najcięższą, rzadką postacią jest rodzinny zespół chylomikronemii, w którym triglicerydy osiągają skrajne wartości, a najpoważniejszym powikłaniem jest ostry stan zapalny trzustki.

Objawy wysokiego poziomu trójglicerydów

W większości przypadków podwyższone stężenie triglicerydów nie daje widocznych objawów – pojawiają się dopiero przy bardzo wysokich stężeniach. Do takich objawów należą:

• żółtaki (xantomata) – drobne żółtawe grudki na skórze;
• mleczne zabarwienie naczyń siatkówki widoczne podczas badania dna oka (lipemia retinalis).

Objawy te są rzadkie, ale ich obecność zawsze wymaga konsultacji lekarskiej.

Czym grozi wysokie stężenie trójglicerydów?

Skutki hipertriglicerydemii zależą od tego, jak wysokie jest stężenie. Postać umiarkowana działa na naczynia i serce w perspektywie lat, a ciężka może wywołać ostry stan zapalny trzustki.

Trójglicerydy a miażdżyca, zawał serca i udar mózgu

Lipoproteiny bogate w triglicerydy i remnanty mogą wnikać do ściany tętnic i współtworzyć blaszkę miażdżycową. Dlatego podwyższone stężenie triglicerydów wiąże się ze zwiększonym ryzykiem miażdżycy oraz choroby niedokrwiennej serca, zawału serca i udaru mózgu. 

W rozwoju miażdżycy i jej powikłań rola triglicerydów jest mniejsza niż cholesterolu LDL, ale znacząca – zwłaszcza gdy współistnieją cukrzyca, otyłość i niski cholesterol HDL.

Bardzo wysokie triglicerydy a ryzyko ostrego zapalenia trzustki

Odrębnym, poważnym ryzykiem jest ostre zapalenie trzustki. Wzrasta ono gwałtownie, gdy stężenie przekracza około 900 mg/dl, choć u części osób ujawnia się przy niższych wartościach.

Mechanizm wiąże się z uwalnianiem w obrębie narządu wolnych kwasów tłuszczowych uszkadzających tkankę trzustki. Hipertriglicerydemia jest jedną z częstszych przyczyn tej choroby – po kamicy żółciowej i alkoholu. Zapalenie na tym tle bywa cięższe i nawraca, dlatego (przy bardzo wysokich wynikach) ważne jest pilne obniżenie stężenia triglicerydów.

Trójglicerydy w zespole metabolicznym i insulinooporności

Podwyższone stężenie trójglicerydów często jest elementem zespołu metabolicznego, w którym współistnieją:

• otyłość brzuszna;
• nadciśnienie tętnicze;
• zaburzenia gospodarki węglowodanowej;
• niski cholesterol HDL.

Wspólnym podłożem jest nadwaga a zwłaszcza otyłość, w przebiegu których rozwija się insulinooporność, czyli osłabiona odpowiedź tkanek na insulinę. To ona nasila produkcję triglicerydów w wątrobie, dlatego ich wysoki poziom bywa jednym z pierwszych sygnałów zaburzeń metabolicznych.

Stłuszczenie wątroby związane z wysokim poziomem triglicerydów

Insulinooporność, która podnosi triglicerydy, sprzyja odkładaniu tłuszczu w komórkach wątroby – może prowadzić do stłuszczenia wątroby. Zależność działa jednak w obie strony. Stłuszczona wątroba jeszcze mocniej nasila insulinooporność i produkcję triglicerydów, napędzając błędne koło. Nieleczony stan może z czasem prowadzić do stanu zapalnego i włóknienia narządu.

Jak obniżyć poziom trójglicerydów?

Stężenie triglicerydów dobrze reaguje na zmianę stylu życia – często lepiej niż cholesterol LDL. U wielu osób z łagodną lub umiarkowaną hipertriglicerydemią modyfikacja nawyków wystarcza, by uzyskać wyraźną poprawę.

Dieta śródziemnomorska jako podstawa leczenia

Dieta śródziemnomorska to jeden z najlepiej udokumentowanych sposobów porządkowania profilu lipidowego. Opiera się na warzywach, owocach, produktach pełnoziarnistych, roślinach strączkowych, orzechach, oliwie z oliwek i rybach, przy ograniczeniu czerwonego i przetworzonego mięsa oraz słodyczy.

Cukry proste, fruktoza i węglowodany rafinowane – największy wróg

W obniżaniu triglicerydów największe znaczenie ma ograniczenie cukrów prostych i węglowodanów rafinowanych – słodyczy, białego pieczywa, słodzonych napojów i soków. To one, a nie tłuszcz z posiłku, najsilniej napędzają produkcję triglicerydów w wątrobie.

Alkohol a trójglicerydy – dlaczego ograniczenie jest kluczowe?

Alkohol jest kaloryczny i bezpośrednio pobudza wątrobę do produkcji triglicerydów. U niektórych osób nawet umiarkowane ilości zauważalnie podnoszą wynik. Przy łagodnie podwyższonych stężeniach zaleca się ograniczenie alkoholu, a przy bardzo wysokich – całkowite odstawienie.

Aktywność fizyczna i redukcja masy ciała

Regularna aktywność fizyczna obniża triglicerydy niezależnie od diety – poprawia wrażliwość na insulinę i przyspiesza „spalanie” tłuszczów. Zaleca się co najmniej 150 minut umiarkowanego wysiłku tygodniowo (np. szybki marsz, rower, pływanie) lub 75 minut wysiłku intensywnego. Efekt wzmacnia redukcja masy ciała – u osób z nadwagą już utrata 5-10% wagi potrafi istotnie poprawić wyniki.

Kwasy omega-3 (EPA i DHA) w obniżaniu poziomu trójglicerydów

Kwasy omega-3 z ryb morskich (EPA i DHA) obniżają triglicerydy, ale dopiero w dawkach leczniczych, wyższych niż w typowych suplementach. W badaniach dawki rzędu 2-4 g na dobę zmniejszały stężenie orientacyjnie o 20-30%. Efekt był tym większy, im wyższy poziom triglicerydów przed leczeniem. Omega-3 w tym celu stosuje się w porozumieniu z lekarzem.

Farmakoterapia – kiedy konieczne są leki?

Leki włącza się, gdy modyfikacja stylu życia nie wystarcza, a ryzyko zdrowotne jest wysokie. Dobór terapii zależy od tego, który problem przeważa.

Statyny – podstawa leczenia zaburzeń lipidowych

Statyny pozostają podstawą leczenia większości zaburzeń lipidowych, bo silnie obniżają stężenie cholesterolu LDL i zmniejszają ryzyko zawału i udaru. Umiarkowanie obniżają stężenie triglicerydów, ale u osób z podwyższonym ryzykiem sercowo-naczyniowym często są lekiem pierwszego wyboru.

Fibraty – leki o silnym działaniu

Fibraty (najczęściej fenofibrat) działają na triglicerydy silniej niż statyny, obniżają też remnanty lipoprotein. Stosowane są zwłaszcza przy wysokich stężeniach, gdy priorytetem jest ochrona trzustki. Ich wpływ na liczbę zawałów i udarów jest ograniczony – wyraźną korzyść wykazano głównie u osób z wysokimi triglicerydami i niskim cholesterolem HDL.

Icosapent etylu – nowoczesny preparat na wysoki poziom trójglicerydów

Icosapent etylu to oczyszczona, wysokodawkowa postać kwasu EPA. Dodany do statyny u pacjentów wysokiego ryzyka (z utrzymującymi się podwyższonymi triglicerydami) w badaniu klinicznym zmniejszał liczbę zawałów, udarów i innych poważnych powikłań naczyniowych.

W aktualizacji wytycznych ESC/EAS z 2025 roku ujęto go jako opcję do rozważenia w wybranych grupach wysokiego i bardzo wysokiego ryzyka. Nie jest jednak wolny od działań niepożądanych, więc o zastosowaniu decyduje bilans korzyści i ryzyka.

Połączenia leków i bezpieczeństwo terapii

Leki bywają łączone – najczęściej statyna stanowi podstawę, do której w razie potrzeby dołącza się preparat działający na triglicerydy. Takie połączenia wymagają ostrożności, a ustalonej terapii nie modyfikuje się samodzielnie – dawki i wybór preparatów należą do lekarza.

Trójglicerydy – najczęściej zadawane pytania

Jak szybko można obniżyć poziom trójglicerydów?

Zmiana stylu życia skutecznie obniża trójglicerydy – często lepiej niż cholesterol LDL. Efekty ograniczenia cukru, alkoholu i wprowadzenia ruchu bywają widoczne już po kilku tygodniach. W stanach nagłych, przy skrajnie wysokich wartościach, leczenie prowadzone w szpitalu może obniżyć je w ciągu kilku dni.

Czy podwyższony poziom trójglicerydów boli lub daje objawy?

Zwykle nie – w większości przypadków podwyższone triglicerydy nie dają dolegliwości i wykrywa się je tylko w badaniu krwi. Objawy, takie jak żółtaki na skórze, pojawiają się dopiero przy bardzo wysokich stężeniach. Silny ból brzucha przy skrajnie wysokim wyniku może już świadczyć o zapaleniu trzustki i wymaga pilnej pomocy.

Czy poziom trójglicerydów zmienia się z wiekiem?

Tak, u wielu osób triglicerydy mają tendencję do wzrastania z wiekiem, co wiąże się m.in. ze zmianami masy ciała i metabolizmu. Nie jest to jednak reguła ani nieunikniona kolej rzeczy – zdrowy styl życia pozwala utrzymać je w ryzach niezależnie od metryki.

Konsultacja merytoryczna: lek. Ireneusz Markowski
Dyrektor Medyczny POLMED

---

Bibliografia:

1. Mach F, Koskinas K, Roeters van Lennep J … , 2025 Focused Update of the 2019 ESC/EAS Guidelines for the management of dyslipidaemias, Atherosclerosis, 2025; 409
2. Toth PP, Banach M; International Lipid Expert Panel (ILEP). 2025: The year in cardiovascular disease – the year of triglyceride lowering therapies. Can we effectively reduce triglyceride-related residual cardiovascular disease and pancreatitis risk? Arch Med Sci. 2025 Dec 31;21(6):2229-2245. doi: 10.5114/aoms/216960. PMID: 41676432; PMCID: PMC12887957.
3. Kirkpatrick CF, Sikand G, Petersen KS, Anderson CAM, Aspry KE, Bolick JP, Kris-Etherton PM, Maki KC. Nutrition interventions for adults with dyslipidemia: A Clinical Perspective from the National Lipid Association. J Clin Lipidol. 2023 Jul-Aug;17(4):428-451. doi: 10.1016/j.jacl.2023.05.099. Epub 2023 Jun 2. PMID: 37271600.
4. Zimodro JM, Rizzo M, Gouni-Berthold I. Current and Emerging Treatment Options for Hypertriglyceridemia: State-of-the-Art Review. Pharmaceuticals (Basel). 2025 Jan 23;18(2):147. doi: 10.3390/ph18020147. PMID: 40005962; PMCID: PMC11858358.
5. Canfora I, Pierno S. Hypertriglyceridemia Therapy: Past, Present and Future Perspectives. Int J Mol Sci. 2024 Sep 8;25(17):9727. doi: 10.3390/ijms25179727. PMID: 39273674; PMCID: PMC11395432.
6. Thacker E, Wageh J, Smith SE. Management of hypertriglyceridemia-induced acute pancreatitis in the intensive care unit: A narrative review. Am J Health Syst Pharm. 2026 Jun 9;83(12):606-615. doi: 10.1093/ajhp/zxaf347. PMID: 41451913.
7. Fogacci F, Cicero AFG. Hypertriglyceridaemia-Associated Acute Pancreatitis: Risk Stratification, Drivers, and Prevention of Recurrence. Diseases. 2026; 14(2):47. https://doi.org/10.3390/diseases14020047.
8. Candás-Estébanez B, Fernández-Cidón B, Corbella E, Tebé C, Fanlo-Maresma M, Esteve-Luque V, Salas-Salvadó J, Fitó M, Riera-Mestre A, Ros E, Pintó X. The Impact of the Mediterranean Diet and Lifestyle Intervention on Lipoprotein Subclass Profiles among Metabolic Syndrome Patients: Findings of a Randomized Controlled Trial. Int J Mol Sci. 2024 Jan 22;25(2):1338. doi: 10.3390/ijms25021338. PMID: 38279337; PMCID: PMC10817060.
9. Hernandez AV, Marti KM, Marti KE, Weisman N, Cardona M, Biello DM Jr, Pasupuleti V, Benites-Zapata VA, Roman YM, Piscoya A. Effect of Mediterranean Diets on Cardiovascular Risk Factors and Disease in Overweight and Obese Adults: A Systematic Review and Meta-Analysis of Randomized Controlled Trials. J Am Nutr Assoc. 2025 Jul;44(5):387-404. doi: 10.1080/27697061.2024.2440051. Epub 2025 Jan 9. PMID: 39783962.
10. Keshani M, Sadeghi N, Tehrani SD, Ahmadi AR, Sharma M. Mediterranean diet enriched with olive oil shows no consistent benefits on cardiometabolic and anthropometric parameters: a systematic review with meta-analysis of randomized controlled trials. Eur J Nutr. 2024 Dec;63(8):2835-2857. doi: 10.1007/s00394-024-03478-9. Epub 2024 Aug 17. PMID: 39153124.
11. Zhang C, Xie Y, Zhou J, Zhang C, Xiang Q, Zhong Y, Xiao J, Feng J, Liao B, Chen X, Deng L. Effects of Omega-3 Fatty Acids Intake on Lipid Metabolism and Plaque Volume in Patients With Coronary Heart Disease: A Systematic Review and Dose-Response Meta-Analysis of Randomized Clinical Trials. Food Sci Nutr. 2025 Jun 2;13(6):e70372. doi: 10.1002/fsn3.70372. PMID: 40463990; PMCID: PMC12129820.
12. Khan SU, Lone AN, Khan MS, Virani SS, Blumenthal RS, Nasir K, Miller M, Michos ED, Ballantyne CM, Boden WE, Bhatt DL. Effect of omega-3 fatty acids on cardiovascular outcomes: A systematic review and meta-analysis. EClinicalMedicine. 2021 Jul 8;38:100997. doi: 10.1016/j.eclinm.2021.100997. PMID: 34505026; PMCID: PMC8413259.
13. Truong XT, Lee DH. Hepatic Insulin Resistance and Steatosis in Metabolic Dysfunction-Associated Steatotic Liver Disease: New Insights into Mechanisms and Clinical Implications. Diabetes Metab J. 2025 Sep;49(5):964-986. doi: 10.4093/dmj.2025.0644. Epub 2025 Sep 1. PMID: 40935652; PMCID: PMC12436041.

Informacja:
Artykuły opublikowane na stronie POLMED Zdrowie, nie pełnią funkcji konsultacji medycznej ani nie wyrażają opinii specjalistów i lekarzy. Prezentowane treści stanowią ogólne wskazówki i nie mogą być traktowane jako wyznacznik przy podejmowaniu decyzji dotyczących modyfikacji diety lub terapii, nawyków lub określaniu zmiany dawkowania leków oraz innych substancji leczniczych. Przed podjęciem działań, które mogą wpłynąć na Twoje życie, zdrowie lub samopoczucie, skonsultuj się z lekarzem lub specjalistą.
Wydawca nie ponosi odpowiedzialności za ewentualne konsekwencje, wynikające z wykorzystania porad i informacji zawartych na stronie, bez wcześniejszej konsultacji z profesjonalistą.